افراطی‌گری اسلامی و علل گسترش آن در افغانستان و پاکستان/محمدطاهر رفیعی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

جهان اسلام به‏خصوص افغانستان و پاکستان در چند دهه اخیر شاهد شکل‌گیری و رشد جریان‌های گوناگون با افکار متفاوت بوده است که بیشتر آنها با عناوینی همانند «افراطی‌گری مذهبی»، «اسلام­گرایی»، «رادیکالیسم» و چه­بسا «تروریسم» شهرت یافته‌اند. از اهداف و انگیزه‌های برخی اشخاص، مراکز و نهادهای مذهبی و همین­طور سیاست­های پلید استعمار و استکبار می­توان به عنوان مهم­ترین عوامل تأثیرگذار در این زمینه نام برد. در این میان چه­بسا میان اصطلاح «افراطی‌گری» با عناوین مشابه آن، خواسته یا ناخواسته خلط می­گردد؛ درحالی‏که بسیاری از جریان­های مذهبی خواسته­های حق­طلبانه و مطابق با موازین شرعی دارند و خط‏مشی آنان از کسانی که به خشونت­های نامتعارف مذهبی و قومی دامن می­زنند، جداست؛ بنابراین در نوشتار حاضر، ضمن بررسی ماهیت افراطی­گری و شاخصه­های اصلی آن، به‏ویژه در افغانستان و پاکستان، نقش دو عامل دخالت­های خارجی و شیوه آموزش حاکم بر مدارس مذهبی، به عنوان بسترها و محرّک­های اصلی در این زمینه، مورد توجه قرار گرفته است.

کلیدواژه‌ها